"Zo, zegt ze, zo simpel was dat, en nu ga je dat contract even
tekenen en dan kunnen we beginnen aan je africhting. Ik heb op dat moment geen keuze en volg haar
naar de tafel, op mijn knieen. Mijn keel wordt door de ketting bijna dichtgeknepend. Bij de tafel
maakt ze de ketting zo los dat ik met wat wringen mijn handen net op het papier kan krijgen. Door
de tranen van pijn en vernedering heen teken ik het contract, en om 21.00 uur, een uur na onze eerste
kennismaking zit ik op mijn knieen als een horige bij mijn meesteres. Ze tilt me op en sleept me
naar een deur in de gang, waar ze me staande houdend aan de ketting naar beneden een kelder in voert.
Ze opent een kleine kooi, dwingt me op mijn knieen, en geeft me een duw. Ik rol bijna de kooi in
en voor ik me kan omdraaien, hoor ik het deurtje in het slot slaan. Wat is me overkomen, wat wordt
er met me gedaan, wat gaat er gebeuren. Gedachten flitsen door mijn hoofd, maar nog merk ik dat
ik een bobbel in mijn broek heb bij de aanblik van die mooie vrouw, die ik nog niet ken. Zonder
iets te zeggen, met een glimlach om de lippen laat ze me in de kelder achter. In een kooi waarin
ik me nauwelijks kan bewegen begin ik om me heen te kijken, en ik merk dat er nog een keur aan martelwerktuigen
in de kelder is te vinden. Nu wordt ik toch echt een bang. Om 22.00 uur, na een uur in ongemak en
eenzaamheid te hebben gewacht en allerlei fantasieen door mijn hoofd te hebben laten gaan, komt
ze terug. Nu nog uitdagender opgemaakt dan voorheen, met een strakke leren top aan, lange handschoenen,
nog steeds die leren broek, die zo mooi om haar benen sluit en centimeters hoge naaldhakken. Ik
was bijna ingedommeld ondanks mijn ongemakkelijke positie, maar ik ben direct klaar wakker. Wat
is deze geheimzinnige mooie, maar ook medogenloze vrouw met mij van plan, en wat bedoelde ze met
africhten. Ik ben in een duistere, volledig nieuwe wereld terecht gekomen, waarin ik tot dusverre
en waarschijnlijk in de toekomst geen mede zeggenschap zal hebben. Aan haar riem draagt ze een paar
handboeien en een lange opgerolde zweep. Ze toornt hoog boven me uit, en terwijl ze op me neer kijkt,
zegt ze, "Ik had niet gedacht dat je je zo simpel aan een wild vreemde vrouw zou onderwerpen,
slaaf Carlos, en ik geloof ook niet dat je je al volledig met je nieuwe situatie vereenzelvigd hebt,
en daar zullen dan ook nu een begin mee maken"
>> meer Extreem vind je hier |
